نام و نام‌خانوادگی: سمانه پوربهلول

رشته تحصیلی کارشناسی: ادبیات انگلیسی

رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: روان‌شناسی

رتبه در آزمون: 1

دانشگاه محل تحصیل کارشناسی: دانشگاه تهران

دانشگاه محل تحصیل کارشناسی ارشد: دانشگاه تهران

وقتی گفتند سخت است، بیشتر مصمم شدم.

چه شد که تصمیم گرفتی تغییر رشته بدهی؟

راستش با وجود این‌که رشته خودم را دوست داشتم اما از خیلی قبل‌تر به روانشناسی علاقه داشتم. بعد از تمام شدن کارشناسی به نظرم رسید که تنوع رشته و وارد شدن به رشته‌ای که از قبل دوستش داشتم می‌تواند خوب باشد.

با سختی‌های تغییر رشته چطور کنار آمدی؟ چطور برنامه‌ریزی کردی؟

از دوران دانشجویی تصمیم داشتم که ارشد روانشناسی بدهم. سخت بود اما من خیلی انگیزه داشتم به همین خاطر هم سختی‌هایش اذیتم نمی‌کرد. از یک سال قبل از کنکور هم شروع کردم به خواندن منابع روانشناسی. توی تابستان منابع اصلی را خواندم. از مهرماه هم که در آزمون‌های پارسه ثبت‌نام کردم با برنامه‌های 25 درصدی پارسه پیش می‌رفتم.

روزی چند ساعت درس می‌خواندی؟

اوایلش خیلی زیاد نبود. تابستان روزی 5-6 ساعت درس می‌خواندم. اما از مهرماه که با برنامه آزمون‌ها پیش می‌رفتم متوسط روزی 8 ساعت می‌خواندم.

تفریح هم داشتی؟

چرا داشتم. البته محدودش کرده بودم. توی تابستان علاوه بر درس خواندن ورزش هم می‌کردم. اما از مهر و آبان که برنامه‌ام جدی‌تر شد، آن را هم قطع کردم. ولی روزهایی که آزمون داشتم بعدش کاملا استراحت می‌کردم.

توی این مدت پیش آمدی که بگویی “ولش کن خسته شدم” ؟

بله پیش آمد. یک بار که خیلی جدی بود. چون مریض شدم و 2 هفته اصلا نتوانستم درس بخوانم. بعد از آن دچار افسردگی شدم و فکر می‌کردم که دیگر نمی‌رسم. 2 تا از آزمون‌های آزمایشی هم مانده بود. آن موقع سعی کردم برای خودم تصویر سازی مثبت بکنم. اهدافم را که “دوست دارم سال آینده این موقع کجا باشم و چه بکنم” برای خودم مجسم کردم. این تصویرسازی‌ها به من انرژی شروع دوباره را داد.

با توجه به این‌که تغییر رشته داده‌بودی، استرس نداشتی؟

راستش نه زیاد. البته نگرانی‌هایی داشتم اما در حد معمول نه آن‌قدر که بخواهد جلوی فعالیتم را بگیرد.

با توجه به تغییر رشته‌ای که داده بودی، چه چیزی باعث می‌شد که نگران نتیجه نباشی؟

چون به توانایی‌های خودم ایمان داشتم. مطمئن بودم که اگر کاری را بخواهم و شروع کنم می‌توانم به نتیجه برسم و از عهده‌اش برمی‌آیم. وقتی خواستم تغییر رشته بدهم خیلی از اساتید رشته روانشناسی می‌گفتند خیلی کار سختی است و غیر ممکن است که بتوانی قبول شوی. وقتی این حرف را شنیدم بیشتر مصمم شدم که به آن چیزی که می‌خواهم برسم.

فکر می‌کردی رتبه‌ات 1 بشود؟

اوایلش که نه. اما وقتی آزمون‌ها را می‌دادم (چون در تمام آزمون‌ها رتبه‌ام 1 بود) از بازخوردی که می‌گرفتم تقریبا می‌دانستم که رتبه‌ام تک رقمی می‌شود. البته وقتی آزمون اصلی را دادم با توجه به این‌که خیلی سخت بود، یک مقدار دودل شدم. اما خوب از اول که رفتم سر جلسه، فکر رتبه تک رقمی را می‌کردم.

با چه منابعی خواندن را شروع کردی؟ لابد به خاطر این‌که تغییر رشته‌ای بودی از منابع پایه شروع کردی؟

منابع ارشد را از گروه روانشناسی دانشگاه گرفتم و تمام منابعی را که مهم بود و مطرح، همه را خواندم. هیچ منبعی را نخوانده نگذاشتم. بعدش هم از جزوه‌های تکمیلی استفاده کردم.

پارسه چه‌قدر کمک کرد؟

من خودم خیلی انگیزه داشتم اما پارسه هم خیلی موثر بود. رتبه‌ام در آزمون‌های پارسه 1 می‌شد و همین موضوع هم به من انگیزه می‌داد و هم باعث می‌شد که نخواهم میان رقبایم این جایگاه را از دست بدهم. خیلی از دوستانم که خودشان درس می‌خواندند و هیچ آزمونی شرکت نمی‌کردند، وسط‌های کار بریدند و از لحاظ روحی کم آوردند. آزمون‌ها، آدم را به ادامه راه ترغیب می‌کردند. هم حس رقابت بود، هم انگیزه و هم بازخوردی که از نتایج می‌گرفتم من را به حرکت وا می‌داشت. این که 7-8 ماه درس بخوانی و بعد کنکور بدهی ولی این وسط هیچ بازخوردی از چیزهایی که خوانده‌ای نگیری، اصلا خوب نیست. آزمون‌ها نشان می‌دهند کجای کاری. مسیر را درست می‌روی یا نه. یک خوبی دیگر آزمون‌های پارسه هم نوع برنامه‌ریزی‌اش بود. این 25 درصدی بودن و بعد بینش آزمون‌های 50 درصدی باعث می‌شد که مباحث دائما دوره شوند.

از تغییر رشته‌ای که داده‌ای راضی هستی؟

بله خیلی. چون واقعا روانشناسی را دوست داشتم.

برای کنکوری‌ها چه توصیه‌ای داری؟

به نظرم مهم‌ترین چیز علاقه است. خیلی‌ها رشته‌هایی را می‌خوانند که خیلی به آن علاقه‌مند نیستند یا به خاطر این‌که دوره لیسانس‌شان آن رشته را خوانده‌اند، ادامه‌اش می‌دهند و یا خیلی فشارهای دیگر. به نظر من بهترین چیز این است که علاقه‌ات را پیدا کنی و بدانی در چه چیزی استعداد داری. یک برنامه‌ریزی درست و این‌که بخواهی حتما به هدفی که داری برسی هم خیلی کمک می‌کند.