ترس و ضمیر ناخودآگاه و هیپنوتیزم + خودهیپنوتیزم تنظیم خواب

محمد قاسمی

احتمالاً اسم هیپنوتیزم یا به عبارت صحیح لاتین ( هیپنوز ) رو بارها شنیدی .
تعریف : یک حالت نرمال مغزی است که بر مبنای تلقین ، شخص را به حالت ویژه ای از هوشیاری می برد که خلسه نام دارد .
متاسفانه با سو استفاده ی نابجا از این علم و تعاریف غلط ، بیشتر باور عموم از هیپنوز بر مبنای علوم ماورایی قرار گرفته که تصوری تماماً باطله .
همچنین برخی افراد بخاطر عدم آگاهی کامل از هیپنوتیزم ، اون رو به داستان های افسانه ای و حتی من خودم دیدم که به احضار روح نسبت میدن . . .
این شایعات افسانه ای از هیپنوز می‌تواند انتظارات غیرواقع‌ بینانه‌ و حتی غیرمعقولی رو ایجاد کنه . . .
و همین نوع نگرش به این پدیده منجر می‌شه تا شما از یک شیوه‌ی معقول و منطقی در برخورد با این موضوع و شناخت کامل بحث هیپنوز دور بشید .
در ادامه می بینید که هیپنوز هیچ ارتباطی با علوم خفیه و ماورایی نداره و کاملاً یک امر علمی نرمال در پزشکی به حساب میاد .

اما قبل توضیح بیشتر باید ابتدا حالت غیر نرمال و نرمال مغز رو به خوبی توضیح بدم .
هم خواب و هم بیداری هر دو حالت های نرمالی از مغز هستند .
در بیداری هوشیاری کامل وجود داره که نسبت به اشیا ، موقعیت ها و رویداد های اطراف واکنش های حسی نشون می دیم و از ادراک خاصی نسبت به رویداد ها برخورداریم .
اما در فرم خواب آستانه ی هوشیاری تا حد زیادی کاهش پیدا می کنه ، به طوریکه نسبت به بسیاری از رویداد هایی که در بیداری واکنش حسی نشون می دیم ، هیچ واکنشی نشون نمی دیم .

مثلاً اگر مچ دست یک نفر رو در خواب به آرامی لمس کنی ، به احتمال 99 درصد بیدار نمی شه .
اما در حالت بیداری کاملاً این حس که کسی مچ دست ما را لمس می کند را ادراک می کنیم .

ولی این آستانه ی هوشیاری دقیق از رویداد لمس کردن مچ دست در حالت خواب به درجات بالاتری ارتقا پیدا می کنه که اگر با فشار ملایم مچ دست فرد خوابیده را لمس کنی ، بیدار نمی شه ، تا اینکه با فشاری چند برابر این کار را انجام بدی که از آستانه ی هوشیاری و تحمل فشار مچ دست در خواب عبور کنیم .
* البته در خواب ادراکات آستانه ی بیداری حالت رویا گونه پیدا می کنن که شخص رویداد هایی تصویری رو پس از بیدار شدن به یاد می آورد که در آن ها توان تصمیم گیری نداشته که معمولاً میگیم خواب دیده .

اما وضعیت های غیر نرمال مغزی نیز در کنار وضعیت های نرمال تعریف می شوند .
حالت بیهوشی یکی از حالت های غیر نرمال مغزه . . .
در بیهوشی شخصی که زیر تیغ جراحی قرار داره هرگز دردی رو ادراک نمی کنه چون با داروهای ویژه ای ارسال پالس های عصبی رو به مغز مهار میشه و فعالیت های قسمت های هوشیار ویژه ای در مغز را از بین می برن .
اما در حالت خواب با کوچترین احساس درد ، سیگنال هایی به مغز شخص ارسال می شه که اونو هوشیار می کنن و از خواب می پره .
در حالت خواب سیستم اعصاب مرکزی فعالیت نرمال خود را نسبت به بیداری حفظ می کنه ، اما در حالت بیهوشی در مسیر انتقال پیام های الکتریکی نرمال مغز سد هایی پدید میاد . . .

حالت غیر نرمال دیگری نیز داریم که خیلی برای تو شاید آشنا نباشه که دلیریوم نام داره و تو فارسی بهش سرسام هم میگیم .
این حالت حالتی است شخص اعمالی رو انجام میده که مغز اونارو ثبت نمی کنه . . .
مثلاً حالت صرع یا حالتی که کلافگی های بیش از حد در بیمارستان باعث می شه که بیمار دست به اعمال پرخاشگرانه ای میزنه که بعداً یادش نمیاد و یا در حالت مصرف برخی مواد روان گردان مثل کاکتوس و پیوت که توهمات لحظه ای که وی در حالت روان گردانی است و برای دیگران توصیف می کند را به یاد ندارد .
اما هیپنوتیزم حالتی کاملاً نرماله که هیچ انسدادی در سلول های عصبی ایجاد نمی شه و پالس های عصبی به راحتی سیگنال مورد نظر رو به مغز مخابره می کنند .
در واقع همه ی هیپنوتیزم ها به نوعی خود هیپنوتیزم حساب می شن ، چون تحت اراده ی خود شخص به حالت خلسه وارد میشه . . .
ما روزانه بارها خلسه رو در حالات و موقعیت های مختلف تجربه می کنیم .

مثلاً وقتی داری فوتبال می بینی و مامانت صدات می کنه و یه هویی می پری ، متوجه می شی که چند بار صدات کردن و نفهمیدی چون غرق در بازی و متمرکز در سوژه ی مورد نظر خودت توی بازی بودی . . .
در حالت هیپنوز هرچند که دقیقاً هوشیار نیستی ، اما ذهن روشنه و قشنگ در حال فعالیته . . .
خوبیش اینه که توی حالت هیپنوز ، دیگه همه چیز مغزت دست خودته و میتونی به هر سمت و سویی جهت دهیش کنی . . .
فکر کنم یه کم زیاده روی کردم تو توضیحاتم .
بذار بیشتر توضیح بدم تا واضح بفهمی چی میگم ، این علم میتونه زندگیت رو عوض کنه . . .
البته برای استفاده از کامپیوتر لزومی نداره مهندس کامپیوتر باشی و برای استفاده از هیپنوز هم نیازی نیست هیپنوتیزور و درمانگر باشی و این علم رو یاد بگیری . . .
در حقیقت هیپنوز نوعی خلاقیت زنده در ذهن روشن تو ایجاد میکنه که میل تو به یافتن توانایی ها و دسته بندی اون ها رو بهینه میکنه . . .
بازم سخت گفتم ؟؟؟

ببین ، خیلی شده وقتی توی یه موقعت هایی عدم احساس درد یا بی حسی رو بدون اینکه خودت بخای تجربه کردی . . .
مثلاً وقتی داری یه سریال مورد علاقه ات که داستان جذاب و پیچیده ای داره و ذهنت رو مشغول کرده رو می بینی ، تقریباً خیلی از درد های سبک بدنی رو حس نمی کنی . . .
در واقع اون داستان و تصاویر و صدا های توی فیلم به نوعی تورو هیپنوتیزم کردند . . .
دکتر لوبا برخلاف مثال بالا خیلی مثال جالبی میزنه :
خیلی وقت ها ما توجه خودمون رو معطوف به یک احساس ناطبوعی می کنیم .
مثلاً انتظار درد روی صندلی دندانپزشکی یا انتظار بو یا طعمی نامطبوع از غذایی که برای اولین بار می خواهیم تست کنیم .
با این فکر و تلقین قبل از حس ناطبوع ، چون تمام تمرکز معطوف به سوژه ی منفی شده ، قطعاً عوامل و رویداد های عادی اطراف مثل لمس کردن مچ دست را متوجه نمی شویم .

در واقع تمرکز و انتظار برای رسیدن به اون رویداد منفی نیز به نوعی تورو هیپنوز کرده . . .
بارها شنیدیم و می شنویم که فلانی روحیه اش رو از دست داده و نمی تونه ادامه بده . . .
الان یه کم فنی و علمی تر و پزشکی تر این جمله رو میخام بیان کنم .
طرف با رویداد های تلخ گذشته و شرطی سازی ها و عادت های منفی که از قبل داره ، خودش رو طوری هیپنوتیزم کرده که ذهنش نمی تونه بر بدست آوردن و رسیدن به هدف متمرکز بشه و فقط ذهنش با تلخی ها و شکست های قبلیش هیپنوز شده . . .

این آدم هیچ چیز دیگه ای رو پس از هیپنوتیزم شدنش متوجه نمیشه ، حتی رویداد های مثبت ، مگر با فشار خیلی زیاد ( مثل محکم فشردن دست کسی که با فوتبال هیپنوتیزم شده )

فکر کنم به طور عامیانه تونستم یه توضیح خوبی در مورد هیپنوتیزم بهت بدم که یه چیزایی دستگیرت بشه . . .
حالا با من همراه باش که میخام بیشتر توضیح بدم و بگم که چطوری میتونی از این موضوع تو زندگیت بهره برداری کنی .