همین درک نادرست از مطالب شما را دچار سردرگمی می‌کند. بنابراین در گام‌های اول یادگیری لازم است که پس از مطالعه‌ی عمیق مباحث یا خلاصه نویسی مباحث کلاسی، برای زدودن اشتباهات احتمالی در یادگیری مطالب آن درس، بلافاصله پس از کلاس، یادداشت‌ها را مرور کنیم و مطالب نادرست را اصلاح کنیم.

اگر می‌خواهید احتمال ماندن مطالب مهم در خاطرتان بیش‌تر باشد، از آن یادداشت بردارید و این به معنای یادداشت همه‌ی مطالب نیست، در غیر این صورت نتیجه آن خواهد شد که انبوهی یادداشت‌، شامل اندکی اطلاعات مهم در کنار مقدار بسیار زیادی نکات مهم دست دوم حاصل آید.

هر چند اغلب دانش‌آموزان از ابزارهایی که این ساختار را می‌سازند، نظیر بندهای مهم مربوط به عنوان کردن مطالب، جمله‌های اصلی، عنوان‌های تقسیم‌کننده‌ی مطلب در درون فصل‌ها و نتیجه‌گیری پایانی، آگاهی ندارند و همه‌ی این‌ها به مشخص کردن نکات مهم متن کمک می‌کند. 

بنابراین برای آنکه مطمئن شوید، مهم‌ترین اطلاعات را ثبت کرده‌اید، باید به این گونه عناصر ساختاری توجه خاص بکنید. این‌ها مثل علائم راه‌اند که مسیر درست را نشان می‌دهند. جمله‌های دارای اهمیت ساختاری زیاد در تعیین ساختار و معنای قطعه‌ای از متن نقش اساسی دارند. این گونه جمله‌ها معمولاً احکام کلی نظیر جمله‌های اصلی، اندیشه‌های اصلی، نتیجه‌گیری‌ها است. اما جمله‌های دارای اهمیت ساختاری کم را می‌توان بی‌آنکه به اندیشه‌ی اصلی و معنای آن قطعه لطمه‌ای وارد شود، حذف کرد. این جمله‌ها معمولاً مثال‌ها، دلایل و شواهد مربوط به جمله‌های کلی‌تری هستند که دارای اهمیت ساختاری کمتری هستند. 

پژوهش‌ها نشان داده است که هر چه اهمیت ساختاری جمله‌ای بیش‌تر باشد، به یاد ماندن اطلاعات موجود در آن بیش‌تر است. لذا باید از این گونه جمله‌ها یعنی از جمله‌هایی که کلی‌ترین و محوری‌ترین اطلاعات را در بر دارند، یادداشت بردارید و به جمله‌هایی که از لحاظ اهمیت ساختاری، ضعیف و حاوی اطلاعات جزئی‌ترند، توجه چندان نکنید. 

برای داشتن یادداشت‌های کارا باید ذهن خود را بر اطلاعات همچون ابزارهای ساختاری نظیر بندهای مربوط به مقدمه‌چینی (بندهایی که خواننده را برای ورود به مطلب آماده می‌کنند)، جمله‌های اصلی، عنوان بخش‌ها و خلاصه‌های پایانی که راهنمایی هستند برای تشخیص اطلاعات کلیدی که در ساختار مطلب نقشی مهم دارند، متمرکز کنیم. این اطلاعات یادگیری شما را تقویت می‌کند. 

در خلاصه‌نویسی ابتدا باید کلیات موضوع مورد توجه قرار گیرد و موضوعات به صورت نمودار درختی رسم شود، سپس به جزئیات پرداخته شود. در خلاصه‌نویسی باید دقت کرد که معمولاً ایده و نکته‌ی اصلی در دو جمله‌ی اول پاراگراف بیان شود و بقیه‌ی پاراگراف شامل توضیحات این مطلب باشد اما این بدان معنی نیست که بقیه‌ی متن مهم نیست بلکه در ادامه‌ی متن باید به کلمات کلیدی مانند: «نخستین»، «مهم‌ترین عامل»، «بیش‌ترین تأثیر»، «نکته‌ی اساسی»، «در نتیجه» و وجودی بودن یا نبودن افعال توجه کرد. 

بهتر است در خلاصه‌نویسی به جای نوشتن برخی عبارات از علامت‌های اختصاری که برای شما قابل فهم باشد، بهره ببرید، مثل علامت ↑ به جای نوشتن کلمه‌ی افزایش و علامت ↓ به جای نوشتن کلمه‌ی کاهش. از آنجا که مطالب خلاصه‌نویسی شده به صورت یک منبع درسی استفاده می‌شوند، در خلاصه‌نویسی مطالب سعی کنید مطالب را تمیز و جذاب بنویسید. 

ارتباط بین مفاهیم را با فلش نشان دهید و طرز ارتباط موضوعات اصلی و فرعی را به کمک نمودار درختی نمایش دهید تا به درک بهتر مطالب کمک کند. در هنگام مطالعه‌ی مباحث درسی ابتدا به کشیدن خط در زیر مطالب اصلی، مهم و با اهمیت بپردازید و سپس خلاصه‌نویسی کنید زیرا انجام دو فعالیت مجزا، یادگیری و خلاصه‌نویسی در یک زمان واحد، باعث ایجاد اخلال و عدم تمرکز در انجام هر دو عمل می‌شود. 

خلاصه‌نویسی شما چنانچه شامل خلاصه‌ی مباحث درسی، نکات مهم در کتاب درسی و جزوات یا تست‌های غلط و نزده‌ی شما در آزمون‌ها و مجموعه‌های تست ‌باشد، دارای ارزش درسی بالا است و الزاماً نباید فقط از داخل کتاب یا جزوه‌ی شما جمع‌آوری شود.